Ta strona używa mechanizmu ciasteczek (cookie). Więcej informacji znajdziesz w polityce prywatności cookies. OK, akceptuję to
[mapa strony]

Jąkanie wczesnodziecięce

Jąkanie to zaburzenie płynności i ekspresji mowy, którym towarzyszą mimowolne powtórzenia lub wydłużenia dźwięków, sylab, zdań, a także napięcia neuromięśniowe. Nie wiemy jaka jest przyczyna jąkania, wywołuje je wiele czynników, wiemy natomiast, że może mieć dziedziczny charakter.

r_320x449_jakanieU pewnej grupy dzieci (uważa się, że ten problem dotyka 5% dzieci) pojawia się jąkanie. Nasilenie się tego zaburzenia może być bardzo różne. Są dzieci, u których już na samym początku obserwuje się zaawansowane objawy. U większości dzieci problem minie, natomiast 1 % będzie się jąkał po wyjściu z okresu dzieciństwa.

Konsekwencje nieleczonego jąkania mogą być na tyle duże, że osobiście nie ryzykowałabym przeczekania, aż problem minie sam, ponieważ jąkanie się utrwala. Natężenie jąkania ma charakter zmienny. Jąkanie pojawia się albo bez jakiejś uchwytnej przyczyny, albo w następstwie takich wydarzeń w życiu dziecka, jak np. narodziny młodszego rodzeństwa, adaptacja w nowej grupie, przeprowadzka, dłuższa rozłąka z jednym z rodziców, rywalizacja z rodzeństwem itp. Czasami po okresie np. 3 tygodni występują dni, gdy dziecko mówi swobodnie kilka dni a następnie jąkanie wraca. W przypadku wszystkich dzieci problemy nasilają się w obiektywnie trudnych momentach w życiu.

Jąkanie nie ma związku z poziomem inteligencji dziecka.

Zaobserwowano, ze lewostronna lateralizacja słuchowa powoduje problemy w przetwarzaniu dźwięków mowy, a w konsekwencji przyczynia się – jako jeden z czynników – do rozwoju jąkania.

Rodzice nigdy nie są winni temu, że dziecko zaczęło się jąkać, ale mają ogromny wpływ na to jak uda się dziecko przeprowadzić od jąkania do mowy wolnej od tego zaburzenia. W terapii jąkania pracuje cała rodzina. Bazą jest zbudowanie regularności i stabilności codziennego dnia, czas, uwaga i cierpliwość w rozmowach z dzieckiem, wolniejsze tempo mowy wszystkich członków rodziny, eliminowanie czynników nasilających jąkanie, wprowadzenie do zabaw wszelkich aktywności, które rozwijają zmysł dotyku np. dziecięce masażyki.

Należy poinformować nauczyciela w przedszkolu.

W przypadku dziecka dwujęzycznego należy uznać wyższość jednego języka, tego w którym matka porozumiewa się z dzieckiem.

Oddziaływanie jest tym skuteczniejsze, im wcześniej się je rozpocznie.

Opracowano na podstawie: "Jąkanie to nie wyrok" Anna Szerszeńska